Flor Declerq uit Vorst vertegenwoordigt de Nederlandstalige Brusselaars op het Belgisch kampioenschap Poetry Slam. Hij won maandag de finale tegen publieksfavoriet Eli Severino Fernandes.
Het was een voorronde met veel improvisatie, maar dat kan desnoods tijdens een Poetry Slam, hoorde ik ergens balken. Op maandag om 19.43u bleek dat de Brusselse voorronde plaatsvond tegelijk met de maandelijkse Sprekende Ezels. Gelukkig maar, zegt de ene ezel, want anders waren de 5 kandidaten maar weinig avondvullend geweest. Helaas, zegt een andere ezel, want het was voor niet iedereen duidelijk wat er nu juist wanneer moest gebeuren en hoe.
Gelukkig wel voor de 5 aanwezige kandidaten. Zij kregen elk 2 kansen om zich drie minuten te bewijzen. Eli Severino Fernandes beet de spits af, waarna Zonar Integral, Flor Declerq, Alban Arthan en Oscar Coppieters hun poëzie op het publiek afvuurden. Engels, Frans en Nederlands wisselden elkaar hierbij vlotjes af. Het publiek uit alle hoeken van de wereld kon dit zeker appreciëren.
De jury spreekt: “Eli vloeit. Ze beheerst zichzelf en controleert het publiek. No claps, I ain’t finished, zegt haar lichaamstaal. Mooi. Eli heeft mijn persoonlijke voorkeur. Iemand met souplesse op het podium, die voelt waar pauzes horen te vallen en waar ze verder kan kabbelen.”
De jury spreekt: “Wat ik dacht dat een mooie verwelkoming naar de Vlaamse delegatie was, toen we in Luik het podium deelden, bleek nu een tekst te zijn die als poëzie mocht dienen. Nederlands met kartels aan, in uitspraak en in grammatica. Waarom heeft hij dit niet in het Frans gelaten, vroeg ik me af?”
De jury spreekt: “In de tweede ronde gaat Flor zonder papier en Flor is op dreef. De mantel der zenuwen wat afgeworpen. “Hoogmoed en vriendschap” brengt wat ik wil zien en is –pats- erop. De performance en beweging komen er in.”
De jury spreekt: “Over de kwaliteit van de tekst kan ik me moeilijk uitspreken. Verstaan is niet zozeer het probleem maar om een waardeoordeel over de poëzie in een taal die niet mijn eigen is. Misschien dat “La cellule de création, c’est nul, le création” de nodige waardering vindt in een Franstalige voorronde.”
De jury spreekt: “Door de teksten op een zangerige manier te brengen, mis ik accenten. Daar wil ik de aandacht van mijn publiek hebben. Op deze zin, dat woord, inzinken en weer vertrekken. Ik mis het maar Oscar dringt aan en komt eigenzinnig/origineel uit de hoek. Ik vraag me alleen af of dit de juiste hoek is.”
Conclusie: Eli kreeg in beide ronden de meeste stemmen van het publiek en mocht tegen Flor 8 minuten lang strijden in een slambattle. De juryleden David Troch en Jee Kast kozen uiteindelijk voor Flor,” Eli heeft één tekst in verschillende stukken gebracht, hoewel mijn medejurylid het positief benaderde, vond ik het een jammere zet. Misschien strategisch goed, maar je moet ook kunnen inpikken op de tegenstander. Flor begeeft zich op glad ijs, brengt iets wat je haast improëzie kan noemen. Dat verdient respect.”
Jee Kast werd even bleek wanneer David Troch de uitslag voorleest.
David Troch plaatste een eigenzinnig verslag over zijn dolle avonturen als jurylid en zijn verder carrièreplan op zijn blog. Ook Jee Kast schreef een mening over jureren.
voorheen op deze site:
Op maandag 30 april om 21u bezetten de Nederlandstalige Brusselaars de binnenstad. Normaal zouden ze dat doen op de reguliere verzamelplaats van vele Sprekende Ezels, maar helaas is het café failliet. De nieuwe arena is Café Lava, Sint-Kristoffelsstraat 20, 1000 Brussel, te bereiken op 0484-65-68-40, op slechts 300 meter van de Beurs. In een spannende voorronde bekampen ze elkaar op het podium om de geschikte kandidaat naar de finale te kunnen sturen. Bekijk zeker het filmpje over de Slambattle hieronder, want elke voorronde eindigt in een rechtstreeks gevecht. Nog vragen, check het wedstrijdreglement!